TANCERZE TO SPORTOWCY BOGA. ALBERT EINSTEIN
VIRGINIA BEACH, WIRGINIA
To już dziś! Na ten dzień pracowaliśmy.
Niektórzy od lat.
Dla innych to pierwszy rok. Ale to nieważne.
Cieszycie się, maluchy?
- Tak! - Powiedzcie: tak!
Tak!
Rodzicom dziękuję za przyprowadzanie dzieci na dodatkowe próby,
bo dzięki temu mamy show, a nie recital.
Rozniesiemy tę salę. Co wy na to? Tak?
Tak!
Do dzieła!
Już to czuję!
Światła i muzyka start.
Żyję tańcem. Oddycham tańcem, żywię się tańcem.
Z miejsca zakochałam się w uczeniu...
Czułam, że odmieniam dzieciom życie, pomagam im.
One często mają tylko to.
Mama jest szalona.
CHOREOGRAF, LAUREAT EMMY TANCERZ
Ma bzika, jest pełna pasji,
a wszystko dla edukacji.
Po to, by dać komuś dar...
który pragnie dać.
W moich oczach Denise Wall jest legendą tańca.
Jako nauczycielka i mentorka zmieniła moje życie.
Dzięki niej osiągnęłam szczytową formę,
bo ona we mnie wierzy.
To jedna z najlepszych nauczycielek tańca na świecie.
Od razu zacząłem zadawać jej pytania o ciało i tak dalej...
Ma świetną stopę.
Dobre podbicie. Zobacz.
O rany!
Jest jak chodząca encyklopedia.
Dzięki Denise stałam się pewna siebie.
Obejrzałam przesłuchanie Travisa do So You Think You Can Dance.
Byliśmy naprawdę blisko.
To mnie zainspirowało, by samej spróbować.
Przydało się wszystko, czego Denise nauczyła mnie na temat szacunku,
tego, jak się zaprezentować i zachować spokój w różnych sytuacjach,
dzięki czemu lepiej mi poszło w programie.
Niesamowite są jej dokonania i reputacja,
jaką sobie wypracowała w świecie tańca.
Wszyscy ją znają z treningów i pracy z dzieciakami.
Przyjeżdżają do niej uczniowie z całego kraju.
Dawniej tak nie było.
Nie chciałam mieć własnej szkoły.
To za dużo pracy.
Zarabiają inni, ale nie ty.
Zawsze się o to bałam,
bo zostałam samotną matką.
Kiedy otworzyłam własne studio tańca,
miałam troje dzieci.
Nie mieliśmy zbyt dużo pieniędzy.
Cały czas pracowałam.
Żeby dzieci nie chodziły głodne.
Czasami sama byłam głodna,
ale dla dzieci robi się wszystko.
Niczego nie dostała darmo.
Nikt jej tego nie nauczył. Sama musiała do tego dojść,
złożyć to w całość, udekorować
i zaserwować innym.
Wiele osób twierdzi,
że jestem jak mama. Każę im przestać.
Mamo, kocham cię. To wszystko dla ciebie.
Mówię, że się prześpię.
A oni: „Ale nie śpisz. Jesteś jak mama”.
„Nie jesz. Jesteś jak mama”.
„Inni się liczą. Ciągle pracujesz. Jesteś jak mama”.
Każę im się zamknąć.
Nauczyła mnie ciężkiej pracy.
Tego, co naprawdę ważne...
w życiu. Była dla mnie mamą i tatą.
Często się przeprowadzaliśmy i...
zmieniała mężów,
ja zmieniałem prace... To było...
Cały czas panował chaos,
a jedyną stałą rzeczą było studio.
Znacie ją. Zawsze pracuje...
Nie ma kiedy spać.
Śpi godzinę albo dwie...
Gdybym nie uczyła tańca, moje dzieci nie mogłyby tańczyć.
To dlatego Bóg dał mi ten dar.
On wie, jaką powinniśmy iść drogą.
Mój obecny zespół kształcę od dłuższego czasu.
To moi ulubieńcy.
Mam więcej uczniów, którzy chcą się tym zajmować zawodowo.
Jeśli każę im wspiąć się na najwyższy poziom, tak zrobią.
Słuchają mnie, bo wiedzą, że ich kocham.
Nie tylko jako nauczycielka tańca,
ale prawdziwie, są w mojej duszy.
Ciężko pracują.
Próbują nowych rzeczy, które dla nich wymyślam.
Pierwszy krok w stronę turnieju Dance Awards!
No dobrze...
Co wam mówiłam cały rok po turnieju ogólnokrajowym?
Kiedy trzeba zacząć przygotowania?
- Teraz! - Nie.
W dniu, w którym wracacie z poprzedniej edycji.
TURNIEJ TAŃCA
Turniej Dance Awards
to kulminacja rocznej pracy.
Dzieciaki wkładają mnóstwo pracy w przygotowania,
bo wiedzą, że ten turniej może im pomóc w karierze.
Przyciągamy największe talenty w kraju,
ponieważ mamy u siebie
na przykład Travisa Walla, laureata Emmy,
i innych członków kadry również uhonorowanych Emmy,
robimy świetne rzeczy w branży
i dzięki nam taniec się rozwija.
Gdy prezentujesz przed tymi ludźmi
swoją twarz i nazwisko,
pokazujesz, że naprawdę tego pragniesz,
bo tysiące dzieciaków bierze udział
w turnieju ogólnokrajowym.
To największe wydarzenie lata.
Studia, które zakwalifikowały się w tym sezonie,
mają szanse rywalizować z tancerzami
z całego kraju, a nawet z całej Ameryki Północnej.
To rywalizacja na najwyższym poziomie.
Każda lekcja baletu, każda kolejna lekcja baletu...
Każda lekcja tańca współczesnego, jazzowego i hip hopu...
Każda lekcja przybliża was do turnieju ogólnokrajowego.
Odsuń włosy do tyłu.
Wyglądasz na wykończoną.
- Ciężko dziś pracowałaś? - Tak.
Ta dziewczyna na każdej lekcji
daje z siebie 200 procent.
Nieważne, czy jest chora,
czy ciało nie wytrzymuje,
jej zapał jest zawsze 200-procentowy.
Nie daj się adrenalinie.
Dobrze. Dziękuję. Ćwicz te poprawki.
Mieszkam w Teksasie, czyli...
dojazd tu zajmuje 23 godziny. To obłęd.
Tata pracuje w Biurze Bezpieczeństwa Krajowego.
Mieszka w Houston z moją siostrą,
babcią i prababcią...
Robi dużo dla mnie i mamy. Oczywiście płaci za wszystko.
Jest naszą ostoją.
Kocha mnie i moją mamę.
Jest bardzo dzielna.
Nie wiem, czy w wieku 12 lat
przeprowadziłabym się na drugą stronę kraju bez rodziny.
Fakt, że ona mieszka tutaj, a my tam, to duży koszt emocjonalny,
bo mamy starszą córkę Hannah
i jesteśmy tam zakotwiczeni w związku z jej nauką.
Nie mogę jej zostawić. więc musieliśmy się rozdzielić.
Mówimy na siebie: rodzina z dwóch wybrzeży.
Zmagamy się o nasze małżeństwo,
o nasze dzieci i ich relacje,
ale przez cały ten czas
nie przestajemy posuwać się do przodu.
Oto umowa.
Nie przyjadę do Hallie na Święto Dziękczynienia, gdy skończy 40 lat,
żeby rozmawiać o tym, co by było,
gdybyśmy się poświęcili
i bym tam pojechał, i czy to by coś dało.
W żadnym razie.
Jestem zapisana do K-12. To szkoła państwowa w Teksasie.
Wszystko jest w Internecie.
Mam kolegów i nauczycieli,
wszystko jest normalnie, tyle że w necie.
Brakuje mi szkoły w Teksasie, ale...
czasami myślę, że...
Czemu mam być jak każde dziecko?
Mam tutaj fajne życie...
Trenuję około 36 godzin w tygodniu.
Siedem dni w tygodniu. Od poniedziałku do niedzieli,
a potem od początku.
Nazywam to pierwszym rokiem na Uniwersytecie Denise Wall.
Wystarczy wspomnieć jej nazwisko, każdy wie, kim ona jest.
Tak. Uruchom je. Rozciągnij.
Uruchom je. Jasne?
Myśl, że teraz to jest twoja twarz.
Taniec to dla mnie cały świat.
Tylko tym się zajmuję. Tylko o tym myślę.
O tak.
OSTATNI ROK W KATEGORII NASTOLATKI
Nie nazwałabym tego drugą naturą. To natura, jak oddychanie.
Denise jest moją drugą mamą.
Jest blisko, gdy jej potrzebujesz
i gdy jej nie potrzebujesz.
Gdy coś nie wychodzi, ona sprawi, że wyjdzie.
Boże, tak jak dziś.
Nazywamy to marzeniem, ale to praca.
Tym się zajmuje.
Prawie jej nie widuję.
Spędza w domu godzinę dziennie.
Czasami muszę jej przypominać, że ma 15 lat.
Mówię, żeby zrobiła coś, co robi się w jej wieku,
na przykład poszła do kina...
zaprosiła znajomych do domu.
Jak inne dzieci.
Mamo, nie pamiętasz, jak byłam na szkolnym balu?
TRINITY POSZŁA Z KOLEGĄ NA BAL
Słabo. To było dawno temu.
- Serio? - Tak.
- To było niemiłe. - Już o tym nie rozmawiam.
- Muszę już iść. - Niemiło.
Najgorsze, gdy się pracuje dla mamy, jest pytanie:
„Co zamierzasz robić w tym roku?”.
Jest tak, odkąd skończyłem 16 lat, a teraz gdy znów mamy dobry zespół,
miewałem sukcesy.
Musimy wygrać konkurs ogólnokrajowy. Pyta, co robię.
Odpowiadam, że zespół nie jest tak dobry jak dwa lata temu.
Nie na moich barkach spoczywa wygrana.
Ale ona zawsze chce choreografii.
Przećwiczymy to w całości raz.
Postaram się za wszelką cenę nie wyłączyć muzyki,
bo muszę zobaczyć, na czym stoimy
i którą częścią się zająć.
- Jasne? - Tak.
To do roboty. Dalej.
Chciałem zajmować się bardziej czymś w rodzaju musicalu.
Odróżnić się od pięknego tańca współczesnego
i artystycznej, przemyślanej choreografii opartej na stepowaniu w ostatniej części.
To inna wersja „Bye Bye Life” Boba Fosse'a.
Spojrzenie z innej perspektywy
na „Bye Bye Life” to „Hello Loneliness”.
Ona żegna się z życiem,
a on wita się z resztą samotnego życia,
gdziekolwiek znajdujemy się później.
Dawaj!
Dobrze.
Przerwijcie.
Tu jest wiele emocji.
Jesteś smutna.
On umiera.
Przychodzą aniołowie, czujesz to.
A kto to jest?
- Kim jesteś? - To stróż.
Jesteś stróżem.
- Tak. - Anthony stróż.
Jesteś zabawny, a to prawie...
Moja rodzina jest bardzo zaangażowana w taniec.
Ciotka była zawodową baletnicą w Atlanta Ballet.
Gdy miałem sześć lat,
moja babcia oznajmiła, że jedziemy na wycieczkę,
i znaleźliśmy się tutaj. Niezbyt mi się to podobało,
bo chciałam uprawiać sport.
Miałem wtedy sześć lat. Krótkie przesłuchanie
poszło całkiem nieźle. Cieszyłem się.
Zobaczyłem grupę ładnych dziewczynek i zakochałem się w tym miejscu.
O tak. Chcę, żebyś pracował...
Gdy nad tym pracujesz,
zadbaj o opór, plecy mają być zaangażowane.
Anthony był od urodzenia w Montessori,
bo jako niemowlę przebywał w biurze.
Montessori ma to, co Denise i jej studio.
Umiejętność inspirowania.
A dzieci zainspirowane, by robić, to co kochają,
osiągną sukces i takie jest jego doświadczenie.
W Denise lubię to, że jest bardzo sympatyczną osobą.
Uczniowie z innych szkół nie mają tak bliskiego kontaktu z nauczycielami.
Ich relacje są zdystansowane
i jest to dla mnie dziwne, bo u nas...
wszyscy są w zażyłych relacjach, nie myśląc o tym.
Jesteśmy jak rodzina.
Umie zrozumieć każde dziecko
i uwierzyć w to, co ma ono w sobie.
To dotyczy szczególnie tej grupy, bo tańczą ze sobą tak długo,
że wytworzyła się między nimi bardzo silna więź.
WIECZÓR PRZED TURNIEJEM REGIONALNYM
Ten turniej jest bardzo stresujący.
Jak mówiła, oni...
Większość układów prezentują po raz pierwszy.
Będą nad nimi pracować do końca roku,
więc rodzice stresują się kostiumami,
chcemy mieć pewność, że wszystko jest, jak trzeba.
- Możemy uciąć... - To można uciąć. Tak.
- Zmienił się. - Nie może jeść, tak.
Sądzą, że to coś więcej.
Jeszcze tego nie sprecyzowali,
ale to chyba dlatego, ze tak schudł.
Przyniosłam mu Doumar's Barbecue i zjadł prawie wszystko.
- To dobrze. - Ale nie jadł śniadania.
Ani lunchu. Dlatego przyniosłam mu Doumar's.
Mam nadzieję, że zjadł choć trochę na obiad.
Masz rację, ale ciężko mi,
bo chyba jestem złą matką.
To nieprawda.
Już to robiłam. To proste.
Staram się robić jedno i drugie. Być...
Chcesz być mamą dla obydwu.
Cami i Aimee dziś wyjeżdżają.
Nie jadę z nimi.
Kupiłam bilet lotniczy na jutro.
Rano muszę się spotkać z lekarzami Shannona.
Więc...
mam nadzieję dotrzeć przed...
solówkami.
Jeśli wsiądę do tego samolotu,
pozwolono mi je przesunąć.
Jeśli nie, to nie zdążę na solówki
i przepraszam, że was rozczaruję.
Myślałam o tym cały dzień i płakałam parę razy,
ale muszę być mamą. Zawsze będę waszą mamą,
ale najpierw muszę być mamą dla Shannona.
Miejmy więc nadzieję, że przyjadę jutro wieczorem. Jasne?
- Tak. - Tak?!
- Tak! - Dobrze.
Mamy to!
Nie chcieliśmy, by Denise widziała nasz lęk, że może nie wrócić
i że Shannon jest chory, więc trzymaliśmy to w sobie.
Ale wszyscy dużo się modliliśmy, by Shannon poczuł się lepiej
i by zdążyła wrócić.
Idziemy!
Która jest godzina? 23.30.
Muszą już iść, niektórzy wyjeżdżają
o czwartej, piątej lub szóstej rano,
żeby dostać się do Waszyngtonu.
ELIMINACJE DO TURNIEJU OGÓLNOKRAJOWEGO
TURNIEJ REGIONALNY NUVO
Tancerze zaraz po przyjeździe mają przesłuchania.
To będzie na dwa. On będzie w połowie.
Dwa, jeden, swobodnie.
Noga naokoło. Dobrze.
Pierwszym etapem przesłuchań jest balet.
Uczestnicy dostają punkty za technikę.
Jeden z naszych instruktorów uczy ich krótkiego układu baletowego,
następnie są oceniani i dostają punkty,
a potem przechodzimy do jazzu.
Jeden, dwa, trzy i cztery.
Pięć, sześć, siedem, puść. Dobrze.
Wybieramy bardzo klasyczny styl jazzowy,
co pozwala nam sprawdzić ich technikę.
Jeśli cię zauważą w turnieju regionalnym, mogą zapamiętać w ogólnokrajowym.
By wejść do turnieju ogólnokrajowego,
muszę zająć drugie miejsce lub dostać stypendium
pozwalające startować.
Oczywiście staram się z powodu ambicji,
ale także dla moich rodziców, bo wiele dla mnie poświęcają,
a ponieważ mój brat mieszka na Florydzie...
OSTATNI ROK W KATEGORII NASTOLATKI
- Ze względu na pieniądze. - Nie jeździmy na wakacje rodzinne.
Nasze wakacje to taniec, zespół, zjazdy.
Nie mamy weekendów. Jest tylko taniec.
Taniec wiele dla mnie znaczy.
Tak jest od dziecka. Zawsze lubiłam występować.
Ciężko mi wyrazić słowami,
co czuję i co chcę powiedzieć.
Taniec to wspaniały sposób wyrażenia uczuć poprzez ruch.
Potrzebuję go i nie wiem,
co bym bez niego zrobiła, bo to potrafię najlepiej.
Wszystkie grupy wiekowe mają przesłuchania
i są oceniane przez sędziów.
Punkty dodawane są procentowo do następnego zadania,
czyli występu solo.
DENISE MOŻE ZOSTAĆ KILKA MINUT PRZED PIERWSZYM WYSTĘPEM SOLO
Zawsze mam tremę przed wyjściem na scenę. Nie wiem czemu.
Numer 166, taniec współczesny solo.
Anessa z „Infiltrate”.
Muszę już iść.
SOLO NASTOLATKÓW CHOREOGRAF: TRAVIS WALL
Kiedy na scenie przyjmuję pozycję wyjściową,
myślę: „O rany, zaczynam”.
Ale za chwilę to się rozmywa
i staram się nie myśleć już o niczym.
Skupiam się zupełnie na tym, co robię.
Zawsze lubiłam rywalizować,
bo całe życie uprawiam gimnastykę i taniec...
Moi rodzice też lubią rywalizację. To jest zawsze we mnie.
To był numer 166, „Infiltrate”.
Dziękuję.
Miałaś dojrzalsze ruchy
i cały twoj występ był bardziej dojrzały.
- Dobrze było? - Tak.
Jak się czujesz?
Shannona wypuścili ze szpitala.
- Cudownie. - Zdarzył się cud.
Powiedziałam ci, bo miało mnie nie być,
ale kiedy weszłam w piątek rano...
między czwartkiem wieczór a piątkiem rano
pojawiło się to spojrzenie.
- Zdziwiłam się. - Super.
Lepiej.
Gdzie patrzyłaś? Na dłoń?
Mam na imię Jordan i jestem w ostatniej klasie liceum Woodside.
Dla mnie taniec to wolność wyrażania i ucieczka do świata alternatywnego.
Zawsze gdy się tu pojawiam,
jest bardzo cicho i spokojnie. Uwielbiam tu być.
Teraz wystąpi numer 256,
taniec współczesny solo. Jordan z „Escape”.
SENIORZY SOLO CHOREOGRAF: CAMI WALTON
Pani Cami ułożyła dla mnie choreografię pt. „Escape”,
początkowo z myślą o studiach.
W tym czasie byłam przytłoczona studiami,
przesłuchaniami, wysyłaniem CV
i powiedziałam jej, że nie wiem, co ze sobą zrobić.
Uznała, że stworzymy ruch w oparciu o dwa zdania.
Pierwsze to: „Jestem przytłoczona”.
A drugie: „Buduję spokój”.
Żadnego napięcia z zewnątrz.
Żadnego stresu w tańcu.
Tylko spokój.
Pod koniec solówki, gdy wyrzucam dłoń,
zostawiam całe to napięcie wokół siebie i odchodzę.
Zostaję tylko ja i spokój.
To był numer 256, „Escape”.
Strasznie wysoko podniosłaś nogę.
Improwizacja?
Improwizacja? Super.
- W porządku. - Kiedy improwizowałaś?
- Improwizowała? - Nie wiedziałaś!
To świadczy o artyzmie.
Tak. Pytam: „Chwileczkę. Co ona robi? Zaraz, co?”.
- Scena była śliska. - Nie, tak ma być.
Nie pozwalasz, by to miało wpływ.
Musiałam zrobić dwa obroty, by to przerwać i...
- Było ślisko... - Nigdy nie wiadomo.
Po prostu improwizowała. Tak ma być.
Dostosowujesz się.
- Pięknie. - Było cudownie.
Coś nie tak?
Światła nie działają.
- Które to? - Nie wiem.
- Czy one... - Te działają.
A tutaj?
Nie wiem, które to.
Odłącz na chwilę, bo co mi zostało?
Musimy coś wymyślić w dwie minuty.
Próbuję.
Tu też sprawdził?
Dobra, musimy sobie radzić bez nich.
- Boże, dalej. - Próbowałam kilka razy
i nic nie działa, nie odpowiadają.
Spróbuj jeszcze raz, powiem im, że musimy...
Nic nie działa?
Wszystkie nie działają?
Wszystkie.
Świecą.
O Boże.
ZESPÓŁ NASTOLATKI
PIERWSZY PUBLICZNY WYSTĘP
Tak, rodzice!
Rodzice! Tak!
Mówię: „Odłącz i włącz, a ja się modlę,
bo tylko Bóg może nam teraz pomóc”.
Wtedy się zapaliły.
To było super.
Cud świetlny! Co się stało?
Kazałam jej odłączyć
i mówię: „Włącz...”
Ostatnia sekunda. Boże.
Odłączał je, to nie działało,
więc powiedziałam: „Odłącz. Włącz ten komputer,
ja się pomodlę, a ty zrób to jeszcze raz”.
Bóg to zrobił.
- To łaska Boża... - Nie!
Powiedziałam, żeby odłączył i włączył,
a ja się pomodlę, i zadziałało. Bóg był z nami.
To był koszmar.
TURNIEJ REGIONALNY CEREMONIA ROZDANIA NAGRÓD
Nim ogłoszę pierwszą dziesiątkę w kategorii nastolatki solo,
proszę o brawa dla wszystkich tancerzy.
Świetnie się dzisiaj spisali.
Miejsce szóste Hallie tańcząca do „I Tried”
ze studia Denise Wall Dance Energy.
Na trzecim są mamy dwie tancerki.
Nagrodę otrzymuje
Trinity tańcząca do „Mon Dieu” ze studia Denise Wall Dance Energy.
Na drugim miejscu także dwóch tancerzy.
Anthony tańczący do „At the Seams” ze studia Denise Wall Dance Energy.
A na pierwszym miejscu jedna tancerka.
Proszę o oklaski. Pierwsze miejsce wśród nastolatków solo
zajęła Anessa tańcząca do „Infiltrate” ze studia Denise Wall Dance Energy.
Zaczekajmy na Anessę, wszyscy chcemy ją zobaczyć.
Panie i panowie, to najlepsza dziesiątka nastolatków solo.
A teraz kategoria Seniorki.
Dzisiejsze przesłuchania były naprawdę ciężkie.
Laureatka drugiego miejsca, z Denise Wall Dance Energy
Jordan Gaskin, numer 885.
Mamy dwóch zwycięzców wśród Seniorów. Wyeth Walker z numerem 865.
WYETH I JORDAN DOSTAJĄ STYPENDIA
WYSTARTUJĄ W KATEGORII NAJLEPSZY TANCERZ SENIORÓW
Ukłońcie się.
Świetna robota.
Kategoria Zespół Nastolatki. Pierwsze miejsce
„Hello Loneliness” z Denise Wall Dance Energy.
„HELLO LONELINESS” WYGRYWA TURNIEJ REGIONALNY
I PRZECHODZI DO OGÓLNOKRAJOWEGO
ANESSA, ANTHONY I TRINITY DOSTAJĄ STYPENDIA
MOGĄ WALCZYĆ O NAGRODĘ W KATEGORII NASTOLATKI
Nie spodziewałem się, że wygram i tak dobrze pójdzie,
ale się opłaciło.
Trzy miejsca.
Zaraz, sfotografowałam trzy najwyższe miejsca.
Wiem, ale... Aparaty!
HALLIE I PIĘCIU TANCERZY DWDE DOSTAJĄ STYPENDIA
MOGĄ STARTOWAĆ W TURNIEJU O TYTUŁ NAJLEPSZEGO TANCERZA
Dziękuję za łaskę i miłosierdzie, i za obdarzenie jej talentem.
Złożyłam papiery do Pace University w lecie.
Bardzo mi zależało. Denise mi o nim powiedziała.
O rany.
Halo, tu Jordan.
Witaj, Jordan. Mówi Rhonda Miller z Pace University w Nowym Jorku.
Dzwonię z komórki.
Dzień dobry.
Chcę ci pogratulować
przyjęcia do mojego programu na Pace University.
Dziękuję bardzo.
O rany.
Dyrektor programu dzwoni, by ci pogratulować.
Ale czad.
I powiedzieć, że zależy jej, byś studiowała.
O rety.
- Super. - Czujesz się wyróżniona?
Bardzo.
Dzięki tym stypendiom jest coraz bliżej,
ale jeśli nie dam rady zapłacić trochę więcej,
to nie będę mogła studiować i to mi złamie serce.
Finansowo to...
to duże obciążenie.
MAMA JORDAN
Staram się jakoś sobie radzić. Jestem samotną matką.
A więc z jednej pensji
muszę opłacić czesne
i członkostwo w zespole.
Oczywiście pracuję w Old Dominion University,
ale musiałam wziąć też drugą pracę w weekendy.
Sprzątam w domach.
Od maja do października
pracuję siedem dni w tygodniu,
o ile nie jedziemy na turniej.
NYCDA oferuje stypendia.
Jeśli pójdę do NYCDA,
będę mogła się ubiegać o stypendium w wysokości 10 000 dolarów.
Bardzo by się przydało,
bo jestem prawie bez pieniędzy,
a to byłaby pomoc.
Dlatego muszę jechać do NYDCA w pierwszym tygodniu lipca,
potem wrócić do studia
i jechać na Dance Awards.
Sporo, ale jeśli muszę to zrobić ze względu na pieniądze,
to zrobię to natychmiast.
Patrzysz w górę, żeby otworzyć klatkę piersiową.
Nie ma dość słów, by wyrazić, ile Denise dla nas znaczy.
Dzięki niej Morgan osiągnęła wysoki poziom w tańcu,
ale też rozwinęła się jako osoba.
Trochę się jąkam.
Taniec pomógł mi sobie z tym poradzić,
stał się moim sposobem mówienia,
bo to moja metoda
wyrażania siebie i pokazywania, kim jestem, bez...
mówienia tego fizycznie.
Większość dzieciaków nie ma doświadczenia
w pracy w zespole, a wszyscy jesteśmy w tym samym wieku,
więc to tak, jakby mieć dużo sióstr,
które są bliźniaczkami.
Zeszłego lata walczyłam o tytuł Najlepszego Tancerza Nastolatków
i wygrałam.
Ciągle jestem tym zaskoczona,
ale jakoś się udało.
W tym roku
nie walczyłam solo w turnieju regionalnym.
Tańczyłam w niedzielę, na pokazie finałowym.
Dla mnie Denise jest jak druga matka.
Bardzo dużo mi pomogła.
W czerwcu 2014 roku zdiagnozowano u mnie raka piersi.
Przed jej pierwszym startem w turnieju ogólnokrajowym.
Jak można sobie wyobrazić, z taką diagnozą
nasz świat rozpadł się na drobne kawałki.
Pamiętam, że byłam na lekcji indywidualnej z Denise.
Był czerwiec przed moim pierwszym turniejem ogólnokrajowym
i nagle...
Nie mówiłam o tym zbyt dużo,
ale wtedy zrobiłam krok i wybuchnęłam płaczem.
Razem z Cami pocieszały mnie
i pomogły mi przez to przejść.
Wyszłam cało z raka piersi.
Chyba największym darem,
jakim obdarzył mnie Travis...
Od tego czasu
miałam chyba dziesięć operacji.
Przeszłam chemię i radioterapię, ale w połowie mojego leczenia
Travis brał udział w So You Think.
Przygotowując choreografię, czerpię z problemów osobistych.
To dla mnie sposób radzenia sobie z nimi.
Słowa nie są moją mocną stroną.
Nie jestem też świetny w konfrontacjach,
ale gdy coś jest we mnie stłumione
albo kiedy mogę coś uwolnić,
tworzę choreografię.
Z tego czerpałem do cotygodniowego programu
i dziwnie było pomyśleć, że...
Znalazłem się tu, bo zawsze tego chciałem.
Spełniam się tu zawodowo i to jest wspaniałe.
Ale moja mama... To bardzo trudne.
Dlatego...
Zadzwonił do mnie Jeff i mówi: „Mam coś dla ciebie”.
Spytałem co, a on na to:
„Allison i Roberta”.
Pamiętam, że padłem na kolana.
Padłem na kolana przed domem kolegi
i mówię: „Są idealni.
Przygotuję dla niej numer, dam jej coś, co warto zobaczyć,
co warto obejrzeć.
Zna Allison, odkąd ta skończyła 10 lat.
Roberta także. Zna ich oboje.
To nie są przypadkowe osoby z programu,
stworzymy dla niej dzieło sztuki.
Wyszłam na scenę zdenerwowana.
Przed państwem z prawdziwą gwiazdą Allison wystąpi Robert!
Byłam podekscytowana i zaszczycona.
TANIEC WSPÓŁCZESNY CHOREOGRAF: TRAVIS WALL
Tańczyć dla kogoś, kogo się tak bardzo kocha i ceni...
Byłam nią. Przemawiała przeze mnie.
Byłam tym, kim ona jest dla mnie.
Więc musiałam stać się większa i lepsza,
niż byłam w całym swoim życiu, dla siebie i dla niej.
Travis chciał mi pomóc i mnie uleczyć
w czasie mojej...
próby przetrwania.
Bo w pewnym momencie wdało się zakażenie i omal nie umarłam.
Tak to się zaczęło.
Zobaczyłem, że idzie bardzo powoli. Gdybym nie podszedł, upadłaby.
Celem tej choreografii było...
pokazać drogę w dół i to, jak się stamtąd wydostać,
że jest światełko w tunelu. Dotrzemy tam razem.
Zaczęliśmy od sytuacji bez wyjścia, a skończyliśmy tam.
W tamtej chwili
mówiłem: „Zrobię wszystko, byś tam dotarła
i żebyś stanęła na nogi.
Wszystko, żeby ten rak zniknął,
tylko pozwól mi sobie pomóc”.
Pamiętam...
jak jej powiedziałem, że to dla niej i by to obejrzała
z dużą paczką chusteczek.
Travis...
Dużo miłości i powodzenia w tych trudnych chwilach.
Dużo miłości i wsparcia dla Denise w tym, z czym teraz się mierzy.
Oto Mia i jej płacz sezonu.
To mi przypomina ostatni tydzień przed śmiercią mojej mamy
i moje pragnienie, by ją uzdrowić.
To był wspaniałe. Denise Wall, modlę się za ciebie.
Emocje, jakie czułam na scenie, są do dziś
czymś najsilniejszym i najwspanialszym w moim życiu.
To była moja pierwsza nominacja do Emmy,
a mama czuła się nieco lepiej.
Chciałem, by mimo choroby przeszła ze mną po czerwonym dywanie.
Za pierwszym razem w szpitalu lekarz powiedział:
„Zostanie tu pani co najmniej dziesięć dni”.
Odparłam: „Muszę poprowadzić zajęcia na Dance Teacher Summit w Nowym Jorku.
Więc mogę zostać najwyżej dzień lub dwa”.
On na to: „Cóż...
Nie wyjdzie pani ze szpitala. Jest pani na intensywnej terapii”.
Dodał, że jestem bardzo chora.
Odparłam: „Dobrze.
Zostanę dwa, może trzy dni,
nie zdążę na początek,
ale muszę tam dojechać i uczyć”.
Wtedy lekarz spytał moją mamę: „Co jest z nią nie tak?”.
Mama na to: „Taniec”.
Uwielbiam dawać szansę komuś, kto ma pasję.
Jeśli wiąże się z tym odwaga i pragnienie...
Nie wystarczy pragnienie...
to musi być wewnętrzny przymus.
W wieku sześciu lat zapragnąłem tańczyć,
ale tata postawił na gimnastykę.
Więc parę lat uprawiałem gimnastykę, ale to nie było to.
Muszę to robić.
Taniec jest w mojej głowie cały czas.
Nie mogę po prostu siedzieć i słuchać muzyki.
Zawsze coś przychodzi mi do głowy,
a taniec to sposób na fizyczny i mentalny rozwój.
I to jest wspaniałe.
To badania nad własnym wnętrzem.
Żartujemy, że dowozimy, płacimy, klaszczemy.
Wyeth jest szczęśliwy, że może tańczyć...
On nie chodzi. On wszędzie tańczy.
Jego umysł ciągle śpiewa i wybija rytm.
Wyeth jest w ciągłym ruchu. Taką już ma duszę.
OSIEM TYGODNI DO TURNIEJU OGÓLNOKRAJOWEGO
Dziś przyleciał mój syn Travis Wall.
Za dwa dni jedzie do Los Angeles.
Będzie chciał przygotować jak najwięcej solówek
na turniej Dance Awards.
Więc jest zestresowany.
Ja też się stresuję.
To obłęd. Travis jest pod dużą presją,
bo musi wybrać...
Musi znaleźć nową muzykę.
Coś, co będzie do nich pasowało, przy czym dobrze wypadną.
A jednocześnie coś, co sprawi, iż się rozwiną
przez ten rok,
bo pokażą to, a potem zostanie to z nimi na rok.
To moje życie.
Widziałeś jej listę utworów?
- Przejrzałem! - Denise!
Podoba ci się?
Wczoraj wieczorem wybraliśmy piosenkę.
Była już chyba 22.45.
Byliśmy już bardzo zmęczeni, ale...
Gdy ją puścił,
pani Denise, mnie i jemu...
zaświeciły się oczy, to było super.
Z tobą było łatwiej niż z Wyethem.
Dla niego ciągle nie mam utworu.
Możesz się jeszcze zniżyć?
Jakbyś złożyła się w pół.
Dodaj to.
A teraz...
Tak. dobrze.
Skończyłam solówkę z Travisem. Jest bardzo trudna,
ale kiedy ją zapamiętam i będę dużo ćwiczyć,
wyjdzie świetnie.
Nie mogę chodzić, ale to nic,
bo tak to już jest.
To najbardziej wymagające solo, jakie dotychczas tańczyłam.
Proces był dość długi,
bo wymyślanie ruchów, które będą idealnie pasować
do skomplikowanej muzyki, było trudne,
ale jakoś tego dokonał.
Nie wiem jak, ale to zrobił.
Było jej pełno na parkiecie.
Próbowała to szybko zapamiętać
i zrozumieć. Dodanie elementów cza-cza jest bardzo dojrzałe,
bo to dokładnie... On jest bardzo mądry.
Jest bardzo mądry.
Ona właśnie tego potrzebuje, by wspiąć się na kolejny poziom.
Wszystko mnie boli.
Jak nigdy wcześniej.
Umówiłam się na jutro z kręgarzem.
Chce przygotować osiem solówek w dwa dni.
To spora presja.
Trochę mu to zajęło.
Prawie tyle czasu układał choreografię,
ile wsłuchiwał się w muzykę.
Mógł zrobić dwie solówki.
Może trzy. Więc...
Nauczyłam się swojej solówki na Dance Awards.
Była inna. W dobrym znaczeniu tego słowa.
Będzie stanowić dla mnie wyzwanie.
Popchnie mnie do przodu.
Uwielbiam jego choreografię. I to, jak uczy.
Czasami czuję się onieśmielona, ale...
on też jest jak rodzina.
To zaszczyt. Jest fantastycznie.
Będzie stresująco, ale cieszę się.
Nie chcę skupiać się na bohaterze.
Chcę, byś...
spróbował sterować swoim ciałem.
Moje ciało się zamyka.
SZUKAJĄC MUZYKI, DENISE I TRAVIS OPÓŹNIAJĄ SOLO WYETHA
Nie umiem jeszcze solówki, a turniej za sześć tygodni.
Zrobię to w weekend, niedzielę i poniedziałek.
Jason Parsons wraca. To mnie cieszy,
ale też stresuje, bo jest mało czasu.
Sposób poruszania Jasona różni się od innych,
ale w zeszłym roku pracowałem z nim sam,
a w tym z grupą, więc czuję się swobodniej.
Jak przy każdym solo, trzeba po prostu powtarzać.
Ciężko o indywidualne lekcje z Denise. Jest bardzo wielu solistów,
każdy umawia się w ostatniej chwili,
gdy zbliża się turniej.
Wiele zależy od tego, jak zarządzę swoim czasem.
CZTERY TYGODNIE DO TURNIEJU OGÓLNOKRAJOWEGO
On chce, żebyś zaczęła stąd.
Ten chłopak oszalał.
Dobrze, poprawmy inne rzeczy, potem do tego wrócimy. To obłęd.
Szkoda, że ten rok się kończy,
ale cieszę się, że zatańczę po raz ostatni
jako Najlepsza Tancerka Nastolatków.
Nie powinnam powtarzać tego 20 razy.
Nie jesteście zwykłymi dzieciakami.
Jeśli będziecie się tak zachowywać,
z turnieju ogólnokrajowego nici.
- Zrozumiano? - Tak.
Kiedyś powiedziałam wam coś takiego.
Turniej ogólnokrajowy to nie zabawa.
Ilu z was chce dobrze wypaść na turnieju?
Opuśćcie ręce.
Liczyłam, że nie podniesiecie rąk,
bo dobrze to za mało.
Nie jesteście tylko dobrzy.
I nie chodzi mi wyłącznie o zwycięstwa,
ale o to, byście byli wyjątkowi.
I nie tylko w tańcu. W ogóle w życiu.
Wyjątkowi we wszystkim, co robicie.
Fajne kroczki.
Dobrze, jeszcze raz.
Jeszcze raz. Szybko.
JORDAN LECI DO NOWEGO JORKU 6 DNI PRZED TURNIEJEM
UBIEGAĆ SIĘ O STYPENDIUM 10 000 $ W NYDCA
Przynajmniej balet jest na początku.
- Tak, to łatwe. - Będzie z głowy.
A potem masz przerwę.
- Tak. - A potem...
Taniec współczesny ze wszystkimi.
- Tak. - A potem...
zadam Rhondzie więcej pytań.
Obym jutro dostała stypendium,
które pomoże mi się tu uczyć
i ułatwi życie mamie.
Strasznie się denerwuję, ale jestem gotowa.
Najpierw balet, potem przerwa,
potem taniec współczesny z Juniorami i Seniorami,
a potem pytania do kadry
i pracowników uniwersytetu.
Właśnie zobaczyliśmy tancerzy,
którzy znaleźli już swoje uniwersytety.
Wiedzą, gdzie będą studiować i otrzymali już pomoc finansową
od uniwersytetu, jaki wybrali.
Mają nadzieję na dodatkową pomoc od fundacji,
którą wykorzystają na swoim uniwersytecie,
by częściowo pokryć czesne.
Dobrej zabawy. Mam nadzieję, że dużo się nauczyliście
i że niebawem się zobaczymy.
Do zobaczenia na scenie.
To moja druga, a właściwie trzecia noc
szaleństwa, czyli niespania całą noc
i uczenia solówek moich najlepszych tancerzy.
Prowadzę z nimi lekcje indywidualne.
Jest godzina 00.38.
Wielu moich uczniów zdobyło stypendia dla najlepszego tancerza,
więc robimy wiele solówek.
Zamiast ograniczyć się do czterech osób. Kilka lat temu uznałam,
że jeśli pozwolę wszystkim, nie będą na mnie źli.
Ale w środku nocy i tak nikt nie przyjdzie.
Zrobiłam listę
i wpisałam: „23.30, 00.30.
4.30. Przyjdź na 4.30”.
Wypełnili całą listę.
I od trzech lat tak to działa.
Liczę, że będę w pierwszej trójce w konkursie na Najlepszego Tancerza.
- Dobrze! - Albo w pierwszej dziesiątce,
ale mój cel to pierwsza trójka.
Zabierz ich na ten rollercoaster,
bo to sprawia, że...
Potrząśnij rękami.
Jeszcze raz.
Czuję, że potrzeba ci...
Noga, na której się podpierasz, jest zbyt sztywna.
Nie wiem, czy dam radę. Ani czy w ogóle będę dziś spać.
Raczej się nie położę.
Oczywiście moim marzeniem jest zdobyć...
tytuł Najlepszej Tancerki.
Tak nawet lepiej.
- Tak. - Lub być w pierwszej trójce.
To teraz mój najważniejszy życiowy cel,
ale zadowolę się pierwszą dwudziestką, bo to pierwszy rok w kategorii nastolatki
i najniżej w kategorii wiekowej.
Bardzo dobrze!
Nie spanikuj.
DWA DNI PRZED TURNIEJEM OGÓLNOKRAJOWYM
W tym roku chcę być co najmniej w pierwszej dwudziestce.
Jestem nowy w kategorii Seniorów,
ale w tym roku szło mi w turniejach bardzo dobrze
w mojej kategorii, w porównaniu z innymi.
Więc liczę na pierwszą dwudziestkę.
Co do pierwszej dziesiątki, nie wiadomo,
nie przewidzisz, jak zatańczysz, kto ocenia, jaka będzie reakcja.
Takie rzeczy trudno przewidzieć.
Można tylko dać z siebie wszystko i mieć nadzieję.
Zasnę, gdy tylko ruszymy, i będę spał do postoju na śniadanie,
a potem położę się z powrotem
i postaram się zgromadzić dość energii,
bo potem z Denise będziemy zarywać noce.
Jesteśmy w kamperze i jedziemy na Florydę.
Zamierzamy się gdzieś zatrzymać,
będzie fajnie.
Targają mną emocje i nerwy, bo to ważny turniej,
ogólnokrajowy.
Cały rok na to czekam.
Jestem podekscytowana. Chcę tam wyjść i dać czadu.
DZIEŃ PRZED TURNIEJEM OGÓLNOKRAJOWYM ORLANDO, FLORYDA
Wróciłam z Nowego Jorku o pierwszej.
Mieliśmy być w Wirginii o dziewiątej,
ale mieliśmy opóźnienie na lotnisku LaGuardia.
Poszłam na próbę, powtórzyłam układ,
a teraz jestem tutaj, to niecałe 24 godziny.
Denise jest tutaj.
Byłam zdołowana. Rozpłakałam się,
bo bardzo chciałam pomóc.
Tak.
Byłam rozczarowana, że nie dostałam stypendium NYCDA.
Bardzo chciałam pomóc mamie.
Dostałam niewielkie dofinansowanie. Stypendium regionalne.
Następnym razem nie muszę płacić.
Jestem wykończona, ale będzie dobrze.
W tym tygodniu dam się z siebie wszystko.
To będzie udany turniej.
Jestem tu od dwunastej,
zaraz rozpocznie się próba.
Nie reprezentujemy tu siebie.
Nawet ci najlepsi. Nie reprezentujecie siebie.
Reprezentujecie studio DWDE.
Jesteśmy tu jako zespół. Jasne?
Tak.
Po co tu przyjechaliście?
Zastanówcie się dzisiaj nad tym.
Po co tu jesteście?
Ktoś wam kazał? Mam nadzieję, że nie.
Mam nadzieję, że sami chcieliście.
- Czy to ma sens? - Tak.
Jeszcze jedno.
Jeśli nawet niczego nie wygramy,
to liczy się droga...
Mówię szczerze. To będzie wasz najcięższy turniej.
KONKURS O TYTUŁ NAJLEPSZEGO TANCERZA PRZESŁUCHANIA
Z dotychczasowych przesłuchań wynika,
że jest tu wielu bardzo dobrych nastoletnich tancerzy.
To jakiś obłęd.
O 8.00 rano były przesłuchania.
Najpierw balet, potem jazz.
Moje nazwisko zaczyna się na Z,
więc najpierw tańczyłam balet i poszło nieźle.
Byłam trochę niepewna, bo było rano.
Na razie wydaje mi się, że szanse są wyrównane,
bo wszyscy mieli w sobie taką niepewność.
Dziękuję bardzo. Wyjście jest z prawej.
Trzeba znaleźć sposób, żeby się wyróżnić.
Wszyscy sobie to przyswajają.
Jak stać się indywidualistą?
Jak wykorzystać to, czego nauczyła mnie Denise,
w ciągu tych siedmiu dni?
Rozumiesz?
Zrobić dobre wrażenie w tak krótkim czasie.
Bo to może być rozstrzygające
dla przyszłej kariery.
Moim zdaniem te dzieciaki to bagatelizują.
Na pewno w środku się denerwują,
ale czekają na tę chwilę cały rok
i są podekscytowane.
Jak leci? Dobrze cię widzieć.
Rok temu nie wszedłem do pierwszej dwudziestki, więc jestem na końcu.
To podkopało moją pewność siebie,
ale było czymś, co...
sprowokowało mnie do przemyśleń i zmiany sposobu pracy,
i sprawiło, że skupiam się na tym, po co to robię,
i na możliwych rezultatach.
Zamierzam oddać się pracy w pełni,
na tym zasadzał się cały ostatni rok.
Bardzo chcę się rozwijać,
bo ostatni rok był raczej kiepski, a mnie stać na więcej.
Przesłuchania zwykle niszczą nerwy, zwłaszcza tancerzom.
Teraz muszą wejść na scenę sami i zatańczyć solo.
Mają tylko jedną szansę.
Występ solo trwa najczęściej 2,5 minuty
do trzech minut.
Ma największy wpływ na wynik końcowy.
Aż w 50 procentach.
Prawie pięć godzin przed wyjściem na scenę
musieliśmy zmienić mój kostium.
Ten kostium był okropny. Nie o taki mi chodziło.
Miała być spora spódnica, dużo ruchu.
Znaleźli odpowiedni kolor, ale w spódnicy
zrobili rozcięcia i nie robiła wrażenia pełności.
W czasie dwugodzinnej przerwy
poszedłem do sklepu i znalazłem spódnicę.
Nie zmarnuj tego,
skarbie, pokaż im. Będzie dobrze.
- Pójdziemy do kościoła. - Tak.
Idziemy do kościoła. Gotowa?
Mamy dużo w głowie.
Chyba wszyscy...
będąc studentami Denise, mamy co pokazać,
bo ona uczy nas codziennie.
SOLO NASTOLATKÓW
Numer 346, Trinity Bonilla z „Summer Time”.
CHOREOGRAFIA: TRAVIS WALL
Gdy zaczęła, zobaczyłem wahanie.
Zastanawiałem się, kiedy zacznie...
Cieszę się, bo po tym początku
przeniosła to na zupełnie inny poziom.
Moja głowa wirowała na scenie,
ale głównie myślałam o poprawkach,
które pomagały mi zachować stabilność
i cieszyć się tym.
Nic mnie nie wstrzymywało.
Trinity była bardzo...
Była pełnią
i stała się muzyką.
Tak!
- Jestem taka zmęczona. - Było świetnie!
Dziękuję.
Tydzień temu uszkodziłam biodro i miałam zapalenie.
Bałam się o Anessę,
bo nie wiedziałam, czy w ogóle zatańczy.
Nadwerężyła biodro i skończyło się zapaleniem.
Co robisz przy przejściu? Utrzymuj tę minę.
Zanim zaczęła, powiedziałem, żeby trzymała nerwy na wodzy.
Żeby tryskała pewnością siebie.
I by zaufała sobie pod względem technicznym.
Czasami robi się trochę nerwowa.
„Boże, ta część się zbliża.”
Wtedy nie jest obecna w danej chwili.
W porządku, jest...
w porządku.
A jednak potrafisz robić brwi!
Tak trzymaj.
Musisz zrobić na nich wrażenie.
Modniara!
SOLO NASTOLATKÓW
CHOREOGRAF: TRAVIS WALL
To był pierwszy raz. Wcześniej nie czułam tego na scenie.
To było zaskakująco dobre uczucie.
Myślałam, że będę się bardziej denerwować i trząść,
ale czułam spokój i pewność siebie.
Irytowały mnie włosy spadające mi na twarz,
ale się udało.
Starałam się utrzymać równowagę i kontrolę,
żeby się nie przewrócić. Trochę się tego bałam.
Gdy tańczyła,
styl i całość występu
robiły inne wrażenie niż solówki tego wieczoru.
Zdecydowanie się wyróżniała.
- Cudownie. - Dziękuję.
- Czy to nie cudowne uczucie? - Tak.
O Boże.
Wyglądałaś tam jak 20-letnia supermodelka.
Dałaś radę.
Miałaś pełną kontrolę nad muzyką i strukturą.
Twoje oczy... O Boże.
- Niewiarygodne. - Dziękuję.
Zrobiłaś wrażenie. I to jakie.
Tak.
Świetna robota.
- Jestem z ciebie dumna. - Dziękuję.
Po wszystkim, co przeszłaś, dałaś radę.
W czasie przesłuchań jazzowych
mieliśmy podwójny obrót w lewo,
nie nadążyłam i złamałam mały palec u nogi.
SOLO NASTOLATKÓW CHOREOGRAF: TRAVIS WALL
Za kulisami krzyczałam: „Boże, to się dzieje naprawdę!”.
Tańczyłam ze złamanym palcem.
Na początku występu
poślizgnęłam się, ale sędziowie tego nie widzieli.
Pomyślałam: „O rany”.
Czułam się wolna, jak w piosence,
może jestem mała, ale umiem zatańczyć z rozmachem
i stać się na scenie silną dziewczyną.
Było świetnie.
Wiem, bo ślizgałaś się w tych skarpetkach.
Wypadło dobrze.
Hallie robi bardzo szybkie postępy.
Tańczyła płynnie, gdy było trzeba,
a w innej chwili ostro.
W końcu ujawniła się jej dynamika
i miała dziś dużo odcieni.
Jestem z niej bardzo dumny.
Zeszła ze sceny, myśląc, że mogło być lepiej,
ale to jej pierwszy raz w tej kategorii.
Rok temu poszło jej świetnie w kategorii juniorów.
W kategorii nastolatków to jednak zupełnie inna bajka.
To najcięższa kategoria w całym turnieju.
Najlepsi juniorzy spośród 13-latków
za chwilę osiągną szczytowy poziom i przejdą do kategorii 16-latków.
Niesłychane, jakie talenty pojawiają się w tej grupie wiekowej.
SOLO NASTOLATKÓW
CHOREOGRAF: JASON PARSONS
Zaczyna się wczuwać.
Lubi, gdy widownia reaguje.
Największym wyzwaniem były, oczywiście, buty.
To, żeby nie upaść.
Nie miałem dość czasu, żeby nad tym popracować.
Solo wprowadza klimat klubowy.
Najpierw nie było optymistyczne.
Ale im więcej nad nim pracowałem, tym bardziej się takie stawało.
Prawdziwy artysta.
Podobało mi się twoje solo. Świetny wybór.
Było fantastyczne.
Myślałem, że się przewrócę.
- Było świetnie. - Tak.
Świetnie. Super.
Zatrzymaj to, jeszcze.
Podoba mi się.
Nie wiem czemu.
Bądź sobą, bądź wyjątkowy,
ale potrzebuję uniesienia, zmiany.
Chcę, żebyś wyszedł poza to,
i wiem, że dokonasz dobrych wyborów.
Dobrze.
Nie wyrzucaj niczego.
Wyglądaj, jakbyś szedł swoją drogą.
Jasne? Do roboty.
SOLO SENIORÓW
CHOREOGRAF: TRAVIS WALL
Utwór nazywa się „Save Me from Myself”
i jest o...
osobistych demonach lub wspomnieniach, które cię nawiedzają,
zmieniają cię i twoje decyzje,
i działania.
Chcę zatem naprawdę pokazać te demony siedzące we mnie,
a jednocześnie ujawnić widzom,
przez co przeszedłem i jak to na mnie wpłynęło.
Byłem zagłębiony w swoim umyśle,
myślałem o technice, ruchach i tak dalej,
ale starałem się stać się
jednocześnie postacią i stworem.
Nauczyłem się tego w sali konferencyjnej z Travisem.
Od tamtej chwili
cały czas się to zmieniało i ewoluowało,
i gdy w końcu dotarłem do studia,
Denise bardzo mi pomogła.
Obcy.
Cudownie.
Obca istota.
Po prostu obcy.
Ta ostatnia część...
Całkiem inna...
Dziękuje bardzo.
Dawno nie czułem się tak dobrze po czymś takim.
To zastrzyk pewności siebie
i... tak.
Zwłaszcza że podobało się Denise, Cami, a nawet Travisowi.
To wiele znaczy.
Będzie ciężko. Jasne?
WIECZÓR PRZED KONKURSEM ZESPOŁÓW
Już teraz mogę wam podać...
numer Elite od Sonii.
Każdy numer ma wpływ na następny kawałek.
Powiem raz jeszcze.
Każdy numer ma wpływ na następny kawałek.
PÓŁNOC
Tak działa psychologia.
Chcę, żebyście cały dzień byli skupieni,
bo ta praca jest stworzona dla nas.
Jeśli chcecie wejść do finału,
ta praca jest stworzona dla nas.
Musimy pokazać wstyd. To zrobi dużą różnicę,
bo jest tu wiele szkół stepowania.
GODZ. 8.00 ZESPOŁY NASTOLATKÓW
Kocham was. Dziękuję wam bardzo.
Dziękujemy.
Wszystko, nad czym pracowaliśmy od zeszłorocznego turnieju,
każda lekcja tych dzieciaków,
każda próba,
każde zgrupowanie,
każde zajęcia mistrzowskie
złożyły się na to, co dzieje się dziś.
KATEGORIA: STEPOWANIE
CHOREOGRAF: ANTHONY MORIGERATO
To był numer 1426, utwór „On the News”.
1339, 1340.
My mamy dziewięć.
Nie mocno, ale ponieważ się szykujecie...
Tu chodzi o odwagę.
Coś jak: „Boże, człowieku, dobijasz mnie!”.
Ręce są bardzo ważne.
Czuję, że nic was nie łączy. Jakbyście opuszczając scenę,
przypomniały sobie: „Musimy się złapać za ręce.
Ach, no dobrze”.
Tracimy to. Nie wolno nam. To turniej ogólnokrajowy.
TRIO NASTOLATKÓW CHOREOGRAF: TRAVIS WALL
To było emocjonujące, także dlatego, że występowaliśmy z tym po raz ostatni.
Potem damy temu odpocząć.
Dobrze. Chodźmy.
Pracujemy od ósmej rano.
Nie wiem, ile jest układów.
Bardzo dużo.
Biorą tylko pięć najlepszych.
Gdy wychodzicie na scenę, wypełniacie wszystkich energią.
W tym leży piękno układu.
To jest piękne.
Mówiłam już o tym... W rytmie.
Musicie się upewnić...
Otwórzcie szeroko.
Nie możecie opuścić głowy w momencie,
gdy gracie. Nie jesteście sobą.
- Zrozumiano? - Tak.
Ani na sekundę.
Wszystko sprowadza się do tego, co dzisiaj.
- Gotowi? - Tak!
Nie zmarnujcie tej szansy.
Nie martwcie się, jeśli coś pójdzie źle. Oni nie widzą wszystkiego. Jasne?
Niech to będzie przyjemność.
- Jasne? - Tak!
Gotowi?
Tak!
Numer 1516, taniec zespołowy nastolatków, „Hello Loneliness”.
I raz, dwa, trzy, cztery!
Jeszcze nigdy nie zetknęłam się ze wspanialszą widownią.
Byliście świetni.
- Dobrze się bawiłeś. - O tak.
Lepiej niż kiedykolwiek.
Tak.
Powiedział, że było świetnie.
Że to doświadczenie, które...
Widzowie śmiali się i płakali,
a on był zadowolony, a więc sukces.
To było dla mnie niesamowite.
To było... Przepraszam.
Tyle ciężkiej pracy.
Dzieciaki włożyły w to całe serca.
Bez przerwy ich pytam, dlaczego boją się być dobrzy.
Dziś absolutnie się tego nie bali.
WYSTĘP OSTATNIEJ GRUPY NASTOLATKÓW
To był numer 1538, „Sing, Sing, Sing”.
O rany.
To było super.
Co z tobą? Nic ci nie jest?
Płaczesz. Co się stało?
Czego potrzebujesz? Wody?
Co jest nie tak?
- Bardzo mnie boli. - Co, Achilles?
Trzeba przyłożyć lód.
Potrzebne wiadro z lodem.
Trinity zeszła z płaczem.
Już wcześniej bolał ją Achilles, ale teraz łydkę złapał skurcz.
Muszą być w świetnej formie.
Muszą być gotowi nie tylko do występu solo,
ale też podciągać się przez resztę tygodnia
dla kolegów z zespołu i dla szkół tańca.
Są wykończeni od...
Przeszliśmy z trybu show przez przygotowywanie show
i próby do turnieju ogólnokrajowego, aż do przyjazdu tutaj.
Wstają, kładą się bardzo późno.
Muszą wstać wcześnie rano.
W rogu próbuje studio, które musi przepracować swój układ,
bo jeden z tancerzy odpadł,
ma kontuzję albo zachorował.
To wszystko jest bardzo intensywne.
Siedem zespołów zatańczy swoje układy
w show finałowym za kilka dni. Siedem zespołów.
„At a Loss” z Columbia City Jazz.
„24” z Canadian Dance Unit.
„Hello Loneliness” z Denise Wall Dance Energy.
To dla niej pierwszy raz. Frajda, co?
Tak!
Za chwilę zobaczymy najbardziej utalentowanych tancerzy świata
walczących o tytuł Najlepszego Tancerza 2017 roku.
Dziś poznamy pierwszą dwudziestkę.
Ogłaszamy ją w ramach uznania,
bo w konkursie uczestniczy bardzo wiele osób.
Oto pierwsza dwudziestka.
NASTOLATKI CHŁOPCY
Joziah German z Prodigy Dance and Performing Arts Centre!
Anthony Kelly z Denise Wall Dance Energy.
NASTOLATKI DZIEWCZĘTA
Anessa Zivic z Denise Wall Dance Energy!
Trinity Bonilla z Denise Wall Dance Energy!
Megan Caines z Vlad's Dance Company.
Jordan Gaskin z Denise Wall Dance Energy.
A teraz pierwsza dziesiątka.
Murphy Lee z Performing Dance Arts.
Anthony Kelly z Denise Wall Dance Energy.
To mówi wiele.
Quinn Starner ze Stars Dance Studio.
Anessa Zivic z Denise Wall Dance Energy.
Kellis z Stars Dance Studio.
Trinity Bonilla z Denise Wall Dance Energy.
Byłem przerażony, widząc publiczność,
przejście od dzieci do starszych.
Jest pierwsza dwudziestka, czas na pierwszą dziesiątkę.
Wyeth Walker z Denise Wall Dance Energy.
Pierwszą dziesiątkę czeka improwizacja,
a niektórzy się blokują.
Anessa z tym walczyła.
Po prostu musisz to zrobić.
Nie wiesz, na który fragment muzyki trafisz.
Wybierają kogoś na chybił trafił
i w takiej kolejności się tańczy.
Czułam, że będzie zdenerwowana,
bo to był jej pierwszy raz,
ale pojawiła się adrenalina i poszło znakomicie.
Improwizacja na dużej scenie jest bardzo stresująca.
Wszyscy cię oceniają.
Sędziowie, proszę ocenić dziewczęta od jeden do 10.
Konkurs jest świetny.
Są bardzo elastyczni. Bardzo się teraz denerwuję.
Podziękujmy naszym nastoletnim damom.
Weszli do pierwszej dziesiątki, wiedzą, że zwycięstwo tuż-tuż.
Teraz muszą zatańczyć improwizację.
Jest coraz bardziej intensywnie.
Widzimy, co w nich siedzi.
Seniorzy są ostatni, więc czekaliśmy,
siedząc za kulisami jak na szpilkach, czekając, by wyjść.
Na scenie improwizowało dziesięć lub 11 osób.
Ta runda była bardzo przyjemna.
To tyle. Dziękuję. Wyjście po prawej.
Wyniki będą niebawem.
Zdobywczyni tytułu Najlepsza Tancerka 2016 z Denise Wall Dance Energy.
Oto Morgan Higgins.
Zatańczę solo do utworu „Ave Maria”
podczas konkursu o tytuł Najlepszego Tancerza
i bardzo się emocjonuję. Jestem trochę zdenerwowana,
bo odczuwam dużą presję,
którą sama sobie narzucam,
bo chcę wystąpić bezbłędnie,
dobrze wyglądać
i w sposób perfekcyjny przekazać mój tytuł.
Ta solówka wiele dla mnie znaczy.
To hołd i modlitwa dla mojego dziadka,
który miał chyba największy wpływ na moje życie
spośród wszystkich ludzi.
Byliśmy bardzo blisko. Niezmiernie mi go brakuje.
To hołd dla wszystkich drogich nam osób, które utraciliśmy.
Występowanie z tym na scenie
było dla mnie czymś surrealistycznym.
Niemal snem.
Tańczyłam jakby w alternatywnym świecie
i to było niesamowite.
Czułam, że on tam ze mną jest.
Panie i panowie, to była Najlepsza Tancerka 2016 roku,
Morgan Higgins.
Przekazałam mój tytuł
Najlepszej Tancerki Nastolatków.
To słodko-gorzkie uczucie,
bo ten rok był niesamowity
i bardzo mi smutno, że się skończył,
ale jestem gotowa na ciężką pracę w przyszłym roku.
Po zakończeniu improwizacji
wynik jest dodawany do...
wyniku tańca solo i punktów z przesłuchania.
To wyłoni pierwszą trójkę.
Po ogłoszeniu pierwszej trójki
dotychczasowe punkty przestają się liczyć
i zaczynamy od nowa.
Jeszcze w tym samym dniu stają do rywalizacji
i są na nowo oceniani w oparciu o występ solo.
Sędziowie oceniają ich od jeden do trzy
i tak wyłaniamy zwycięzców.
Trzech z was stanie do walki solo.
Pierwszy to Joziah German z Prodigy Dance and Performing Arts Center.
NASTOLATKI CHŁOPCY TOP 3
Dołączy do niego Findlay McConnell z Elite Danceworx.
I wreszcie Julian Lombardo
z Canadian Dance Unit.
Moje panie, już czas.
Ogłoszę cztery nazwiska. Proszę wystąpić.
To oznacza, że za chwilę jeszcze raz zatańczycie solo...
Quinn Starner ze Stars Dance Studio.
Kellis Robinson z Elite Danceworx.
Vivian Ruiz ze Stars Dance Studio.
I Anessa Zivic z Denise Wall Dance Energy!
Zgotujcie im długie brawa.
Gratulacje. Zejdźcie prawą stroną.
Do zobaczenia za chwilę. Dobra robota.
Panowie, po wyczytaniu nazwiska wystąpcie z szeregu.
Za chwilę czeka was rywalizacja solo.
Pierwsza osoba to...
Benjamin Peralta z Britney Boyd Dance Company
Michael Novitski z Vlad's Dance Company.
Oraz Wyeth Walker z Denise Wall Dance Energy!
O Boże!
Zesikałam się w majtki.
- Zesikałam się. - Wszyscy byli świetni.
- Jestem cała mokra. - Chce ci się sikać?
Muszę się przebrać.
Samo się stało. Wszystko...
Wszystko, co było w pęcherzu...
Pęcherz po prostu sam się opróżnił!
Przepraszam.
Już wygrałaś.
Miejsce jest nieważne.
To już jest osiągnięcie.
Wokół mnie było zamieszanie. Denise robiła mi makijaż
i razem z mamą układały mi fryzurę.
Każdy podchodził, mówił, że świetnie mi poszło.
Było gorączkowo i chaotycznie.
Nie żartuję. Masz być pewna siebie.
Zamknij im usta.
Czy ktoś robi zdjęcie?
Jestem z ciebie bardzo dumna.
Cieszę się, że w końcu widzą to, co ja.
Pokaż to.
Baw się tym.
Teraz to po prostu zabawa.
Pokaż im prawdziwą Anessę.
Jasne?
Dobra. Dalej, dziewczyny.
Gotowa?
Oczywiście strasznie się stresowałam.
Włączono muzykę do numeru przede mną...
Można się domyślić, kiedy się skończy.
Jako ostatnia z pierwszej czwórki Najlepszych Tancerek wystąpi Anessa Zivic.
To była Anessa Zivic z Denise Wall Dance Energy.
Sędziowie, przyznajcie miejsca od jeden do cztery.
Nie. Przykro mi.
Podejdź, skarbie. Jestem podekscytowana.
Rok temu nie wszedłeś nawet do pierwszej dwudziestki.
Twój cel...
Bądź sobą.
Nie zmarnuj tego.
To ma być dla ciebie zabawa. Ja tak chcę.
Masz się tym bawić.
Zatrzymaj.
Nie tę, ale to też dobrze.
Tę drugą.
Tak.
Tak też było dobrze.
Teraz chodzi tylko o show.
Bo jeśli chodzi o mnie, już wygrałeś.
Osiągnąłeś o wiele więcej, niż oczekiwałam.
Naprawdę. Jasne?
Gotowy?
Od początku roku bardzo się denerwowałem,
jak to wyjdzie i co się wydarzy.
Chyba nikt się tego nie spodziewał.
To był Wyeth Walker z Denise Wall Dance Energy.
To solo jest niezłym przeżyciem.
Wspaniale...
Wyglądałeś jak zawodowiec.
Dobra robota.
W tej solówce
nie stałam tak mocno na nogach, jak za pierwszym razem.
Ale czuję, że się udało.
Stopy jakby mi się kleiły.
Dowiadują się dopiero na gali.
Więc mają całe dwa dni
na zastanawianie się, które zajmą miejsce.
OGÓLNOKRAJOWY TURNIEJ TAŃCA GALA FINAŁOWA
Tak się cieszę, że tu jestem.
Było o wiele lepiej.
Idźcie i dajcie czadu. Więcej nie powiem.
Zróbcie coś innego...
Wiecie co... Rozmawiałyśmy o tym.
Tak, rozumiecie.
- Tak? - Tak!
Dalej.
Dobry wieczór, panie i panowie,
witam na finałowym pokazie turnieju Dance Awards 2017.
To byli finaliści konkursu na Najlepszego Tancerza Seniorów.
KATEGORIA NASTOLATKI NAJLEPSZY WYSTĘP
Ten występ finałowy, zwłaszcza dla kilku seniorów i większości z nas,
to ostatnia szansa wystąpienia z tą grupą.
Ostatni wyczyn. Jeszcze raz trzeba pokazać klasę
i uszczęśliwić Trevora i Denise...
...dajmy z siebie wszystko, niech wszyscy będą zadowoleni. Amen.
- Amen! - Dajemy czadu.
A teraz czas na ogłoszenie wyników.
Siódme miejsce w kategorii nastolatki za Najlepszy Występ
dla „Get Me to the Church”
z Prodigy Dance and Performing Arts Center.
Piąte miejsce w kategorii nastolatki
zajęło „At a Loss” z Columbia City Jazz.
Trzecie miejsce w tej kategorii
dla „To Build a Home” z Vlad's Dance Company.
Drugie miejsce za Najlepszy Występ w kategorii nastolatki
dla „Brother” z Elite Danceworx.
Zwycięzcą konkursu i zdobywcą nagrody pieniężnej
jest „Hello Loneliness” z Denise Wall Dance Energy.
Jeszcze raz gratuluję wszystkim.
Dziękuję bardzo.
Byliście wspaniali.
Dziękuję.
Dziękuję, miałeś duży wpływ na ten wynik.
Udało się na medal.
Wiesz, co było super? Tańczyła za nami.
A kiedy nas zobaczyłaś, wrzuciłaś kolejny bieg.
To się nigdy nie kończy.
Wiesz o tym?
Nigdy cię nie zostawię.
Zawsze będę z tobą.
Informuj mnie o swoich występach. Przyjadę do Nowego Jorku.
Na zawsze zostaniesz w moim życiu. Wiesz o tym?
Zawsze.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Dziękuję.
Podziękuj mamie, że cię do mnie przyprowadziła.
Już dobrze.
Dziękuję bardzo.
Proszę. Dziękuję.
Wręczymy dziś nagrody za profesjonalizm.
Dance Award otrzymuje...
Denise Wall.
Co? O Boże.
Powinniście zebrać się w grupie.
Jestem za.
Nie wierzę.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Gotów?
Dziękuję.
Czas na kolejne wyniki konkursu o tytuł Najlepszego Tancerza.
Powitajmy na scenie pierwszą dziesiątkę w kategorii nastolatki.
Emily Valencia z Dance Town.
Jestem z was bardzo dumny. Oni także.
Zaraz odczytam nazwiska.
Pierwsza czwórka Najlepszych Tancerek.
Quinn Starner ze Stars Dance Studio.
Kellis Robinson z Elite Danceworx.
Vivian Ruiz z Stars Dance Studio.
Anessa Zivic z Denise Wall Dance Energy.
Czwarte miejsce w kategorii nastolatki
otrzymuje Anessa Zivic z Denise Wall Dance Energy.
Drugie miejsce...
Kellis Robinson z Elite Danceworx,
zatem tytuł Najlepszej Tancerki otrzymuje...
Quinn Starner ze Stars Dance Studio.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Bardzo się cieszymy. To niesamowite.
Czas poznać Najlepszego Tancerza w kategorii Seniorzy.
Tyler Hutchings z Elite Danceworx...
Wyeth Walker z Denise Wall Dance Energy.
Prosimy pierwszą trójkę o wystąpienie.
Benjamin Peralta z Britney Boyd Dance Company.
Michael Novitski z Vlad's Dance Company.
Wyeth Walker z Denise Wall Dance Energy.
I bez dalszych wstępów,
trzecie miejsce wśród Najlepszych Tancerzy Seniorów
Benjamin Peralta z Britney Boyd Dance Company.
Drugie miejsce w kategorii Najlepszy Tancerz Seniorów
Michael Novitski z Vlad's Dance Company,
zatem naszym zwycięzcą
zostaje pan Wyeth Walker z Denise Wall Dance Energy.
Jak to się stało?
Rok temu nie wszedł nawet do pierwszej dwudziestki.
Gratuluję wszystkim.
Gdzie on jest?
O Boże, nie wierzę.
Nie wierzę.
O Boże, jestem z ciebie taka dumna.
Denise, gratuluję. Chce mi się płakać.
Rok temu nie było go w pierwszej dwudziestce.
Tak.
Pamiętasz spotkanie po tym, jak nie wszedłeś do pierwszej dwudziestki?
Widzisz, co daje codzienna praca?
O Boże.
- Dziękuję. - Proszę.
Podziękuj jemu. To on tego dokonał.
Ja go codziennie dopingowałam, a on pracował.
Ciągle nie mogę w to uwierzyć.
To takie dziwne.
Czuję się naprawdę...
Nie umiem tego opisać.
Bardzo się cieszę i...
Czekam na przyszły rok.
Adrenalina opada, więc teraz majaczę.
Jest Najlepszym Tancerzem Seniorów i bardzo się cieszymy.
Padł na kolana, gdy to usłyszał, bo też się tego nie spodziewał.
Kiedy zeszliśmy ze sceny, napłynęły emocje.
Nigdy nie zapomnę tej chwili.
Powinnaś być z siebie dumna. Serio.
To wszystko...
radość, szczęście.
Jest cudownie.
Czuję się świetnie.
„Hello Loneliness” zajęło pierwszej miejsce.
Ja byłam na czwartym w kategorii Najlepsza Tancerka Nastolatków,
a Wyeth został Najlepszym Tancerzem Seniorów.
To był szalony wieczór
i bardzo jestem szczęśliwa.
Wszyscy bardzo się emocjonowali „Hello Loneliness”,
bo tańczyliśmy razem po raz ostatni,
z Jordan, Lexie i Aliną.
Byliśmy szczęśliwi, nasza ciężka praca się opłaciła.
To był szczególny moment.
Zwłaszcza dla seniorów, wśród których mam wielu przyjaciół.
Jedną z nich jest moja mama...
Moje dwie mamy, Jordan i Alina, opuszczają nas i to jest smutne.
Ale cieszę się na to,
co ich czeka.
Dużo dzisiaj płakałam. Jestem z nas dumna
i zaskoczona, że znalazłam się w pierwszej dwudziestce.
Wcale się tego nie spodziewałam.
Jestem dumna z Wyetha i z Anessy,
i ze wszystkich. Będzie mi tego brakowało.
Kiedy czuję się przygnębiona,
znajduję ujście w tańcu,
ale to dzięki ich energii.
Bardzo ich kocham.
Sporo dziś płakała.
Mówiłam jej, że zostanie w moim życiu.
Jestem z nimi w kontakcie. Gdy mają pokazy...
Przyjadę na jej występy do Nowego Jorku.
Zawsze będę mamą D.
Potem zmienię się w babcię D, gdy będą przyprowadzać swoje dzieci.
Wygraliśmy.
Uważają mnie za profesjonalistkę, fajnie.
To już koniec!
Wygraliśmy. Przepraszam. Ciągle jestem w szoku.
Cały proces zaczyna się od nowa.
Musimy zacząć zatrudniać choreografów,
trenować dzieciaki na nowym poziomie, przygotowywać układy.
To zabawne, bo gdy wygraliśmy,
gdy „Hello Loneliness” wygrało,
napisałam do Travisa SMS-a:
„Dziękuję za ten układ”.
I spytałam, co przygotuje w przyszłym roku.
Przysłał mi...
buźkę o, taką...
z nożem przy głowie.
Więc damy mu dzisiaj spokój.
Bo ja nigdy nie przestaję. Zawsze: „Co teraz? Działajmy!”.
Presja...
Presja.
CIĄG DALSZY NASTĄPI...
DOM HALLIE W HOUSTON PRZETRWAŁ HURAGAN HARVEY.
WRÓCIŁA DO VIRGINIA BEACH,
BY WYSTĄPIĆ W KATEGORII NASTOLATKI.
TRINITY JEST W PIERWSZEJ KLASIE LICEUM
I WYSTĄPI W KATEGORII SENIORKI
PO RAZ PIERWSZY ZA ROK.
Z POWODU KONTUZJI PLECÓW
ANESSA NIE MOŻE WYSTĘPOWAĆ DO NASTĘPNEGO ROKU.
PO SKOŃCZENIU SZKOŁY CHCE PRZENIEŚĆ SIĘ DO L.A.
JORDAN STUDIUJE COMMERCIAL DANCE NA UNIWERSYTECIE PACE W NOWYM JORKU
I UWIELBIA TAM MIESZKAĆ.
MORGAN STARTUJE W KATEGORII SENIOREK
I ZACZYNA SZUKAĆ STUDIÓW.
JEJ MAMA WYLECZYŁA SIĘ Z RAKA.
WYETH JAKO NAJLEPSZY TANCERZ SENIORÓW JEŹDZI PO KRAJU Z CHOREOGRAFAMI.
PRESTIŻOWA SZKOŁA TAŃCA GLORYI KAUFMAN PRZYZNAŁA MU STYPENDIUM
ANTHONY JEST W PIERWSZEJ KLASIE LICEUM
I PIERWSZY RAZ STARTUJE W KATEGORII SENIORZY.
CHCE ZNALEŹĆ SIĘ W PIERWSZEJ TRÓJCE.
DENISE NADAL PROWADZI SWOJE STUDIO, UCZY W CAŁYM KRAJU
I RAZEM Z TRAVISEM ZACZĘLI PRACĘ
NAD NOWYM UKŁADEM DLA ZESPOŁU...
TRAVIS PRZYGOTOWUJE CHOREOGRAFIĘ
DO SEZONU 15. „SO YOU THINK YOU CAN DANCE”
I PODRÓŻUJE ZE SWĄ FORMACJĄ „SHAPING SOUND”.
Napisy: Dorota Nowakówna